Czapka wykonana z sukna steingrau z okutym daszkiem, otok i wypustka w barwie imperiale rose na szczycie orzeł wz 17. Czapki te pojawiły się w kawalerii Wojska Polskiego w 1919 roku jako nieregulaminowe ze względu na barwny otok, jednak powszechne nakrycie głowy wojsk jezdnych. Wzorowana była na czapkach kawalerii korpusów polskich na wschodzie.
Tag: czapka
-

Rogatywka wz. 35 Szeregowego wojsk łączności
Rogatywka wz. 35 zastąpiła docelowo rogatywkę wz. 19. Różniła się od niej fibrowym daszkiem, brakiem okucia, stalką usztywniającą oraz otokiem dla wszystkich broni i służb. Używana była w Wojsku Polskim do 1939 roku. A także czasem przez żołnierzy Armii Krajowej.
-

Furażerka m1912
Z kotylionem ochotonika po lewej stronie oraz orłem. Furażerki trafiły do Wojska Polskiego wiosną 1919 roku z zakupów Głównego Urzędu Zaopatrzenia Armii wraz z mundurami m1912. Używane w wojsku Polskim podczas Wojny Polsko-Bolszewickiej oraz kilka lat po niej aż do wprowadzenia modelu wz1923.


-

Czapka 4 dywizji Strzelców Polskich
-

Czapka oficera 1 Korpusu Polskiego w Rosji czyli korpusu generała Dowbor-Muśnickiego
-

Maciejówka wz 17 Polskiej siły zbrojnej (Polnische Wehrmacht)
Uszyta w całości z sukna steingrau, choć były też wersje z daszkiem skórzanym brązowym oraz szarym fibrowym. Na przodzie widoczny orzełek wz 17. Czapki używane w Wojsku Polskim od 1917 roku do końca wojny Polsko Bolszewickiej.
Ten model był używany w oddziałach strzeleckich na początku XX wieku i stanowił podstawowe nakrycie głowy Legionów Polskich. Wyróżnia się prostym fasonem, okrągłą główką z lekko spłaszczonym denkiem, charakterystycznym otokiem oraz krótkim, często lekko usztywnianym daszkiem. Przeważnie szyto ją z tkaniny wełnianej w kolorze szarym lub niebieskawoszarym.
-

Rogatywka wz 19/22 szeregowego kawalerii
Rogatywka wz 19 dla wojsk kawalerii tj. z modyfikacjami wprowadzonymi w 1922 roku czyli barwnym otokiem (tu amarantowym) oraz daszkiem i paskiem podbródkowym lakierowanymi na czarno.

