Zdjęcie kolorowane bibułą
Tag: fotografia
-

Zdjęcie ułana w ubiorze stajennym opisane jako zdjęcie Ułana 13 Pułku Ułanów Wileńskich z Nowej Wilejki
Fotografia przedstawia żołnierza 13 Pułku Ułanów Wileńskich ze stacjonującego w Nowej Wilejce garnizonu, ubranego w roboczy ubiór stajenny. Zdjęcie ukazuje nieoficjalny, codzienny wymiar służby kawaleryjskiej, związany z obrządkiem koni i pracami gospodarczymi na terenie koszar. Obiekt stanowi wartościowe świadectwo realiów życia koszarowego oraz kultury materialnej Wojska Polskiego w okresie dwudziestolecia międzywojennego.
-

Marian Skarzyński, Żołnierz Wojska Polskiego
Zdjęcie przedstawia Mariana Skarzyńskiego (1899–1974), Żołnierza Wojska Polskiego z 1920 roku w pełnym umundurowaniu wojskowym z szablą u boku. W lewym dolnym rogu umieszczono herb rodowy Bończa, a poniżej podpis z imieniem, nazwiskiem i rokiem wykonania zdjęcia. Ubrany jest w mundur m1907 armii brytyjskiej, spolszczony poprzez m.in. zmianę guzików. Długie buty i szabla wz 17 jednocześnie przy braku proporczyków sugeruje przynależność do wojsk artyleryjskich.
Druga ramka zawiera opis biograficzny oraz skan oryginalnej legitymacji wojskowej z 1921 roku. Z biogramu wynika, że Marian Skarzyński służył w sekcji łączności podczas wojny polsko-bolszewickiej (1920 r.), brał udział w wyprawie kijowskiej i Bitwie Warszawskiej oraz w kampanii wrześniowej 1939 roku. Po wojnie był Naczelnikiem Ochotniczej Straży Pożarnej w Skarzynie Starym. Pamiątki przekazał muzeum jego syn, Zygmunt Skarzyński.


-

Pisma zbiorowe Józefa Piłsudskiego. Wydanie Warszawa 1937 rok
To monumentalne, krytyczne wydanie z lat 1937–1938 opublikowane w Warszawie przez Instytut Badania Najnowszej Historii Polski obejmuje artykuły, rozkazy, mowy i listy Józefa Piłsudskiego. Egzemplarze mają charakterystyczną miękką oprawę wydawniczą z niebieską ramką i buławą oraz gałązkami dębu i oliwki. -

Życiorys i książeczka Wojskowa Franciszka Puta, Żołnierza Polskiego podczas Wojny Polsko-Bolszewickiej
Prezentowane pamiątki przedstawiają historię służby wojskowej Franciszka Puta (urodzonego w 1900 roku, wcielonego do wojska w 1920 roku w Tarnowie), wpisującą się w walkę o niepodległość Rzeczypospolitej. Pierwszy dokument to fragment jego wojskowej książeczki stanu służby, zawierający podstawowe dane ewidencyjne z okresu poboru. Druga pamiątka to strona ze wspomnień rodzinnych z archiwalną fotografią, na której Franciszek Put pozuje w mundurowym wyposażeniu wojskowym (po prawej stronie) wraz z towarzyszem broni. Oba obiekty stanowią cenny zapis losów jednostki na tle przełomowych wydarzeń historycznych Polski z początku XX wieku.


-

Książeczka wojskowa oraz pamiątki, krzyż, różaniec, zdjęcia po żołnierzu 72. Pułku Piechoty po Władysławie Szlakiewiczu
Przedstawiony zespół pamiątek i dokumentów stanowi osobiste świadectwo życia oraz służby Stanisława Szlakiewicza – żołnierza Wojska Polskiego, uczestnika walk o niepodległość i granice II Rzeczypospolitej. Stanisław Szlakiewicz urodził się 11 kwietnia 1903 roku w Odrowążu. Jako młody ochotnik wstąpił w szeregi Wojska Polskiego już na początku 1919 roku, biorąc czynny udział w konflikcie polsko-ukraińskim oraz w wojnie polsko-bolszewickiej, w tym podczas ciężkich walk pod Ulejowem, gdzie został ranny.
Sercem kolekcji jest oryginalna książeczka wojskowa oraz przedwojenny dokument tożsamości ze zdjęciem i szczegółowym rysopisem. Zapisy w dokumentacji skrupulatnie dokumentują szlak bojowy, odbyte ćwiczenia rezerwy oraz późniejszy przydział m.in. do 72. Pułku Piechoty. Materiały te pozwalają precyzyjnie odtworzyć przebieg jego służby oraz obowiązków obronnych wykonywanych na rzecz Ojczyzny w okresie międzywojennym.
Uzupełnieniem dokumentacji urzędowej są unikalne, osobiste artefakty towarzyszące żołnierzowi na co dzień. Wśród nich znajduje się prosty, metalowy scyzoryk, a także drewniany krzyżyk i różaniec, będące wymownym symbolem wiary i duchowego oparcia w trudnych chwilach. Dopełnieniem całości jest odręczna relacja spisana przez córkę, Stanisławę, stanowiąca poruszające hołd dla postawy, humoru i prawości jej ojca, który zmarł 27 października 1972 roku w Szczebrzeszynie.






-

Zdjęcia z Planu filmu Jerzego Hoffmana „1920 Bitwa Warszawska”. W obiektywie Czesława Czamplińskiego.
W obiektywie Czesława Czaplińskiego
Prezentowany zestaw fotografii dokumentuje plan zdjęciowy filmu „1920 Bitwa Warszawska” w reżyserii Jerzego Hoffmana – wielkiej rekonstrukcji historycznej przywołującej wydarzenia wojny polsko-bolszewickiej. Zdjęcia zostały wykonane na Starym Mieście w Warszawie, gdzie na tle Kolumny Zygmunta, katedry św. Jana i kamienic Rynku Starego Miasta odtworzono sceny defilady wojska i pożegnania żołnierzy wyruszających na front.
Kadry ukazują setki statystów w mundurach piechoty Wojska Polskiego z 1920 roku – w charakterystycznych hełmach wz. Adrian, z tornistrami i karabinami niesionymi „na ramię bagnet” – maszerujących w tumanach dymu przez historyczne ulice miasta. Wśród nich pojawiają się szwadrony kawalerii, poczet sztandarowy, orkiestra wojskowa oraz mieszkańcy miasta żegnający żołnierzy kwiatami – symboliczny gest nawiązujący do atmosfery sierpnia 1920 roku, gdy losy młodej Rzeczypospolitej ważyły się pod Warszawą. Jedno z ujęć – z panną młodą w bieli otoczoną przez konnych ułanów – rekonstruuje wątek miłosny filmu, którego bohaterowie biorą ślub tuż przed wymarszem na wojnę. Na fotografiach widoczna jest też charakterystyczna, stylizowana na epokę kamera wielkoformatowa na trójnogu, użyta jako rekwizyt planu filmowego.
O filmie
„1920 Bitwa Warszawska” (2011) to pierwsza polska pełnometrażowa produkcja zrealizowana w technologii 3D. Za kamerą stanął Jerzy Hoffman – twórca nominowany do Oscara za ekranizację „Potopu” Henryka Sienkiewicza, autor m.in. „Pana Wołodyjowskiego” i „Ogniem i mieczem”. Za zdjęcia odpowiadał Sławomir Idziak, nominowany do Oscara operator współpracujący m.in. z Ridleyem Scottem. W rolach głównych wystąpili Borys Szyc, Natasza Urbańska oraz Daniel Olbrychski.
Film przedstawia burzliwe losy bohaterów rozgrywające się na tle wojennej zawieruchy roku 1920 – wojny polsko-bolszewickiej, zakończonej zwycięską dla Polski Bitwą Warszawską, nazywaną „Cudem nad Wisłą”. Akcja rozpoczyna się w Warszawie w 1920 roku, gdy Jan, poeta i kawalerzysta, po otrzymaniu rozkazu wyjazdu na front polsko-bolszewicki postanawia oświadczyć się swojej narzeczonej Oli, aktorce teatru rewiowego.
O fotografie – Czesław Czapliński
Czesław Czapliński urodził się 5 lipca 1953 roku w Łodzi. Studiował biologię na Uniwersytecie Łódzkim, a od 1979 roku mieszka na przemian w Warszawie i Nowym Jorku, gdzie ukończył New York Institute of Photography. Założył agencję fotograficzną Photo Medium Co., współpracującą z najbardziej znanymi wydawnictwami i klientami na całym świecie.
W ciągu ponad czterdziestoletniej kariery fotografował najbardziej znane osobistości ze świata biznesu, kultury, polityki i sportu – między innymi Muhammada Alego, Leonarda Bernsteina, Cindy Crawford, Placida Dominga, Michaela Jacksona, Henry’ego Kissingera, Romana Polańskiego czy Andy’ego Warhola. Jego zdjęcia publikowano na całym świecie, m.in. w „The New York Times”, „Time”, „Vanity Fair”, „The Washington Post” i „Newsweeku”, a prace artysty znajdują się w zbiorach Library of Congress w Waszyngtonie, New York Public Library, Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Sztuki w Łodzi oraz Biblioteki Narodowej w Warszawie.
Czapliński jest również autorem kilkudziesięciu albumów fotograficznych oraz filmów dokumentalnych, a jego prace prezentowano na ponad dwustu wystawach w Polsce i za granicą, m.in. w Zachęcie i Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie. Prezentowana seria z planu „Bitwy Warszawskiej 1920” łączy jego doświadczenie fotoreportera z pasją dokumentowania wydarzeń o znaczeniu historycznym dla Polski.









-

Mała gablota z darami
Pamiątkowy medal miasta Radzymin wybity z inicjatywy Towarzystwa Przyjaciół Radzymina
Dar Małgorzaty Dyniewicz z 2013 roku.

Medal pamiątkowy z Matką Boską Częstochowską i Janem Pawłem II
Dar z 2013 roku Pawła Kozakiewicza i Janusza Śledzia ze Stowarzyszenia Miłośników Radzymina i Bitwy Warszawskiej 1920.

Medal upamiętniający kanonizację Jana XXIII i Jana Pawła II z 27 kwietnia 2014 roku, Daniel Longo
Dar o. Krzysztofa Wieliczko, administratora Watykańskiej Fundacji Jana Pawła II z 2014 roku.

Kolekcjonerskie monety „radzymiry” bite z okazji XI rocznicy wizyty Jana Pawła II w Radzyminie oraz 90. rocznicy Bitwy Warszawskiej
Dar Zbigniewa Piotrowskiego, burmistrza Radzymina.
„Radzymir 1920”, mosiądz złocony 24-k, śr. 3,8 cm, nr inw. SJP-N 1/1

„Radzymir 40”, srebro, pr. 500, śr. 3,2 cm, nr inw. SJP-N 1/2

Portret Jana Pawła II z wizyty w Radzyminie, wyk. Pracownia Rzemiosł Artystycznych TOMAR
Dar Krystyny i Piotra Sobczaków z 2012 roku.
Portret wykonany na podstawie charakterystycznego zdjęcia z wizyty Jana Pawła II w Radzyminie 13 czerwca 1999 roku na „Cmentarzu Poległych 1920 roku, kiedy to Papież uchwycony jest podczas krótkiej modlitwy na klęczniku, na którym ułożone były chabry. Na płaskorzeźbie Jan Paweł II ujęty w popiersiu, ze złożonymi rękami, pochylony nad bukietem kwiatów.
Płaskorzeźba powstała z okazji 10. rocznicy wizyty Ojca św. w Radzyminie.

-

Fotografie z wizyty Jana Pawła II w Radzyminie – Tadeusz Kulesza
Zdjęcia z wizyty Jana Pawła II w Radzyminie, Tadeusz Kulesza
Kolekcja zdjęć dokumentujących wizytę Jana Pawła II 13 czerwca 1999 roku w Radzyminie, mieście „Cudu nad Wisłą.
Papież podczas swojej VII pielgrzymki do Polski odwiedził „Cmentarz Poległych w 1920 roku” w Radzyminie. Na cmentarzu spotkał się z duchowieństwem, zebranymi gośćmi, ale przede wszystkim z weteranami walk z 1920 roku.
To wielkie wydarzenie w historii Radzymina, które dalej wspominamy.
-

Popiersie Jana Pawła II w mitrze – Tadeusz Łukjańczyk | Stany Zjednoczone
Popiersie Jana Pawła II w mitrze – Tadeusz Łukjańczyk | Stany Zjednoczone
Popiersie Jana Pawła II w mitrze, polichromowane i inkrustowane kamieniami. Na mitrze z przodu umieszczony wizerunek Matki Boskiej Częstochowskiej, a z tyłu biały polski orzeł w koronie. Na piersiach widoczny herb papieski.
Pudło na popiersie jest drewniane, jego przednie drzwi są podzielone na cztery części. W lewej górnej wyrzeźbiony jest herb papieski, a w dolnym prawym litera M (od imienia Maryi).
Do rzeźby dołączona jest dokumentacja fotograficzna wraz z opisem poszczególnych etapów pracy nad popiersiem, które trwały blisko dwa lata. Rozpoczęte drugiego dnia po inauguracji pontyfikatu, a zakończone 1 sierpnia 1980 roku.









