Wykonana na spotkanie z Józefem Kowalskim na pamiątkę spotkania z ostatnim żyjącym weteranem wojny Polsko-Bolszewickiej oraz delegacją Radzymina.
Kapitan Józef Kowalski był jednym z najbardziej znanych żołnierzy 201 Ochotniczego Pułku Szwoleżerów oraz ostatnim żyjącym weteranem wojny polsko-bolszewickiej. Zmarł w 2013 roku w wieku 113 lat jako najstarszy Polak i prawdopodobnie najstarszy Europejczyk.
Wykopana w okolicach Radzymina ze świetnie zachowanym jelcem. Szabla ta była pierwszą szablą odrodzonego Państwa Polskiego o zamkniętej budowie, rękojeści pokrytej skórą i owiniętą mosiężnym oplotem.
Józef Kowalski Urodził się 2 lutego 1900 we wsi Wicyń (obecnie Smerekiwka, Ukraina) jako syn Wawrzyńca (1872–1932) i Heleny (1881–1936) Kowalskich. Krótko był strzelcem w armii austro-węgierskiej (wrzesień – listopad 1918). Od lutego 1919 żołnierz wojska polskiego. W 1920, w trakcie wojny polsko-bolszewickiej, walczył w 22 Pułku Ułanów Podkarpackich. Brał udział w Bitwie pod Komarowem niedaleko Zamościa, gdzie 31 sierpnia 1920 polska kawaleria rozbiła trzon sił Konarmii Budionnego. Konfrontacja ta była największym starciem konnicy w wojnie polsko-bolszewickiej i ostatnią wielką bitwą kawaleryjską w historii Europy.
Po wojnie ukończył kurs kawaleryjski w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Po jego ukończeniu zrezygnował z kariery wojskowej i powrócił do pracy na roli. Zmobilizowany w sierpniu 1939 r. do oddziału artylerii, brał udział w wojnie obronnej, a po rozbiciu jego pułku dostał się do niewoli. II wojnę światową spędził w niemieckim obozie pracy, skąd udało mu się uciec ze współwięźniem. Po zakończeniu wojny osiedlił się w Przemysławiu pod Krzeszycami. Tam pochował swoich najbliższych. Do 1993 prowadził gospodarstwo rolne. Gdy stan jego zdrowia się pogorszył, przekazał ziemię Skarbowi Państwa i 9 grudnia 1994 zamieszkał w Domu Pomocy Społecznej w Tursku. W dniu swoich 110. urodzin został uhonorowany Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Tego samego roku został mu nadany uchwałą Rady Miejskiej tytuł Honorowego Obywatela Radzymina.
Decyzją ministra obrony narodowej Tomasza Siemoniaka z 15 lutego 2012 Józef Kowalski został awansowany do stopnia kapitana Wojska Polskiego.
16 sierpnia 2012, dzień po 92. rocznicy Bitwy Warszawskiej, nadano mu tytuł honorowego obywatela Wołomina.
4 kwietnia 2013, Józefa Kowalskiego odwiedziła delegacja z Radzymina, podczas której otrzymał od gości okolicznościowy list oraz certyfikat nadający mu członkostwo w Stowarzyszeniu Miłośników Miasta Radzymin i Bitwy Warszawskiej 1920 roku, a sam przekazał prezesowi, Pawłowi Kozakiewiczowi symboliczne prawo do kultywowania pamięci o wydarzeniach z 1920 roku, w ramach czego przekazał na jego ręce ułańską szablę. 9 czerwca 2013 w Radzyminie przy Sanktuarium św. Jana Pawła II odbył się I Piknik Kawaleryjski im. kpt. Józefa Kowalskiego.
Zmarł 7 grudnia 2013, w wieku 113 lat. 11 grudnia 2013 pochowany został na cmentarzu w Krzeszycach.