Mundury w zdecydowanej większości pochodzące z byłej Rosyjskiej Imperatorskiej Armii. Różniły się brakiem pagonów, które według bolszewickiej doktryny były uważane za „burżuazyjne”. Oznaki stopni w postaci belek kątów i gwiazd w kolorze czerwonym umieszczano na przedramionach. Zaś na czapce zamiast tzw. carskiego oka umieszczano gwiazdę z sierpem i pługiem.
Bluza rozpinana do połowy wykonana z drelichu barwy beżowej. Wzorowana na rosyjskich gimnastiorkach oraz amerykańskich koszulach m1912. Na kołnierzu naszyte barwy 13 Pułku Ułanów w barwach Imperiale rose z chabrową żyłką pośrodku. Na naramiennikach dwie karmazynowe belki oznaczające stopnie do 1925 roku. Potem zastąpiły je belki z szarej taśmy z karmazynową obwódką. Do tego na manekinie widzimy pas Austro-Węgierski M15 używany w wojsku Polskim w pierwszych latach po odzyskaniu niepodległości oraz ładownice systemy mauser. Nakrycie głowy zaś stanowi furażerka wz 23 z orłem wz 17 i proporczykiem pułkowym.
Wykonany z tkaniny czesankowej barwy khaki z 4 nakładanymi kieszeniami. W zestawie widzimy również rogatywkę oficerską wz 19 z gwiazdką podporucznika na otoku oraz pojedynczym galonem, do tego pas oficerski „Sam Browne” na nim kabura do rewolweru nagant.
Całość uzupełniają bryczesy brytyjskie sztruksowe i buty z wysoką cholewą.
Był to Pierwszy polski mundur wojskowy opracowany przez komisję ubiorczą wiosną 1919 roku . Uszyty z sukna barwy szaro-brunatno-zielonej . Zapinany na 5 guzików oraz dwie haftki w stojąco-wykładanym kołnierzu na którym naszyte są patki barwy Piechoty (granatowe ze słonecznikową wypustką oraz pojedynczym wężykiem z galonu). Mundur wzorowany na mundurze wz 17 Polnische Wehrmacht jednak barwy zbliżonej do mundurów Brytyjskich . W zestawie na manekinie widzimy także spodnie i owijki a także hełm francuski „Adrian” Mle 15. Pruski chlebak Brotbeutel. Bagnet Pruski tzw. „Liść” oraz ładownice do karabinu systemu mauser k98.