W dniu wizyty 13.06.1999 r Świętego Jana Pawła II w Radzyminie mogliśmy oglądać modlącego się Świętego na klęczniku na którym zostały położone kwiaty.
Po skończonej wizycie Jana Pawła II chabry zostały wzięte z klęcznika przez Panią Halinę Szymankiewicz, która była w Komitecie Organizacyjnym Wizytę Jana Pawła II w Radzyminie.
Pani Halinka, będąc mi bardzo bliską osobą, podzieliła się ze mną gałązkami chabrów.
Byłam bardzo szczęśliwa, że te kwiaty trafiły do moich rąk. Potraktowałam je jako coś wyjątkowego, jako relikwie. Dlatego, też umieściłam je za szkłem obrazu Matki Bożej Fatimskiej. Gdy rozpoczęła się budowa Sanktuarium Jana Pawła II w Radzyminie, w sercu moim zrodziła się myśl przekazania chabrów na rzecz Parafii Świętego Jana Pawła II. Co też uczyniłam dnia 22.10.2023 roku.
W zbiorach muzeum znajduje się archiwalny portret Kazimierza Kopki, mieszkańca Radzymina oraz żołnierza I Korpusu Ułanów. Eksponat ten upamiętnia lokalnych bohaterów walczących o niepodległość Polski i stanowi cenny element naszej ekspozycji poświęconej historii regionu oraz tradycjom oręża polskiego.
Przygotowana na setną rocznicę Bitwy Warszawskiej oraz 19 rocznicę wizyty Ojca Świętego Jana Pawła II w Radzyminie.
Ten wyjątkowy walor pamiątkowy łączy w sobie bogatą tradycję najstarszego i najwyższego odznaczenia państwowego Rzeczypospolitej z hołdem dla kluczowych wydarzeń w historii lokalnej i narodowej. Kunsztowne wykonanie grawerskie precyzyjnie odwzorowuje historyczne detale, stanowiąc symbol pamięci i dumy. To cenny element kolekcji naszego muzeum.
Ofiarodawcy: Krzysztof Michalski oraz Tadeusz Dąbrowski
Eksponat stanowi osobiste wotum dziękczynne złożone 11 listopada 2020 roku w Sanktuarium św. Jana Pawła II w Radzyminie przez mieszkańca ziemi radzymińskiej. Zestaw składa się z ręcznie pisanego aktu dziękczynnego, różańca, medalu sportowego oraz statuetki żołnierza.
Głównym elementem zestawu jest różaniec, który symbolizuje walkę duchową oraz modlitwę w intencji obrońców wiary i ojczyzny. Towarzyszy mu medal za ukończenie 25-kilometrowego biegu ekstremalnego „Grom Challenge 2020” z przeszkodami i zadaniami (ukończonego w czasie 6 godzin i 21 minut), zawieszony na pamiątkowych biało-czerwonych taśmach z hasłem „Siła i Honor” oraz odniesieniem do 100. rocznicy Bitwy Warszawskiej. Dopełnieniem całości jest czarna statuetka przedstawiająca żołnierza wojsk specjalnych, pamiątkowe numizmaty oraz odręczny list zawierający intencję wotywną.
Przedmiot ten stanowi przejmujące świadectwo pamięci o bohaterach Bitwy Warszawskiej z 1920 roku. Jest wyrazem wdzięczności za dar życia w wolnej Polsce i na ziemi radzymińskiej, łączącym tradycyjny kult religijny, sprawność fizyczną oraz współczesną symbolikę militarną.
Ustaniowione przez Towarzystwo Przyjaciół Radzymina i Radzymińskich społeczników odznaczenie pod nazwą: „Krzyż Victorii Radzymińskiej 1920 roku”. Upamiętniające 100 rocznicę Bitwy Warszawskiej.
Odznaczenie ma formę mosiężnego krzyża kawalerskiego o charakterystycznie zagiętych ramionach zakończonych kulkami. Na jego poszczególnych ramionach wygrawerowano istotne symbole i opisy nawiązujące do wydarzeń z 1920 roku: na górnym widnieje napis „CUD NAD WISŁĄ”, na dolnym precyzyjna data walk „13-15 VIII” oraz nazwa miejscowości „RADZYMIN”, natomiast na bocznych ramionach umieszczono rozdzielony rok „1920”.
W samym centrum odznaczenia znajduje się okrągły medalion z biało-srebrnym orłem w koronie na niebieskim tle, ze złotym dziobem i szponami. Na piersi orła umieszczono symbol Oka Opatrzności wpisany w złoty trójkąt, bezpośrednio nawiązujący do herbu Gminy Radzymin. Całość odznaczenia zawieszona jest na eleganckiej, biało-czerwonej wstędze.
Wykonana na spotkanie z Józefem Kowalskim na pamiątkę spotkania z ostatnim żyjącym weteranem wojny Polsko-Bolszewickiej oraz delegacją Radzymina.
Kapitan Józef Kowalski był jednym z najbardziej znanych żołnierzy 201 Ochotniczego Pułku Szwoleżerów oraz ostatnim żyjącym weteranem wojny polsko-bolszewickiej. Zmarł w 2013 roku w wieku 113 lat jako najstarszy Polak i prawdopodobnie najstarszy Europejczyk.
Wykopana w okolicach Radzymina ze świetnie zachowanym jelcem. Szabla ta była pierwszą szablą odrodzonego Państwa Polskiego o zamkniętej budowie, rękojeści pokrytej skórą i owiniętą mosiężnym oplotem.
List napisany przez Annę Marię Szydłowską do Księdza Kustosza Sanktuarium Jana Pawła II w Radzyminie stanowi podziękowanie za regularną korespondencję i informacje o postępach w budowie sanktuarium, muzeum oraz Izby Pamięci Bitwy Warszawskiej 1920 r. Autorka postanawia przekazać do sanktuarium wyjątkowe pamiątki rodzinne – oryginalny kotylion dla ochotników z 1920 roku oraz posrebrzany proporczyk ułański należący do jej ojca.
W dalszej części autorka przybliża patriotyczną historię swojej rodziny: jej ojciec, Władysław Kaczyński, był 18-letnim ochotnikiem i ułanem walczącym pod dowództwem płk. Orlicz-Dreszera, za co w czasach PRL był szykanowany przez UB. Wspomina również braci matki – Leonarda i Hipolita Langowskich – uczestniczących w wojnie polsko-bolszewickiej, z których Hipolit poległ w 1920 roku. Pisząc u schyłku życia, autorka pragnie, aby te cenne rodzinne relikwie znalazły godne i pamiętne miejsce właśnie w Radzyminie.
Poległ 15 sierpnia 1920 w Mostkach Wólczyńskich pod Radzyminem, w czasie Bitwy Warszawskiej, prowadząc do ataku I batalion 28 pułku Strzelców Kaniowskich. Wg innej wersji zginął pod Wólką Radzymińską.
Rodziny nie założył. Był autorem wierszy lirycznych.
Pośmiertnie odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari oraz awansowany na kapitana. Pochowany na Starym Cmentarz w Łodzi, w grobowcu z sylwetką rycerza w zbroi husarskiej, wykonanym przez Wacława Konopkę, a ufundowanym przez łódzkie społeczeństwo.
Pogrzeb kapitana Stefana Pogonowskiego w Łodzi w 1920 roku przerodził się w wielką manifestację patriotyczną. Monumentalny grobowiec na Starym Cmentarzu przy ul. Ogrodowej – przedstawiający naturalnej wielkości postać husarza opierającego się o cokół – nosi wymowną dedykację: „Łodzianinowi – Łodzianie”. Nocne uderzenie jego batalionu w rejonie Wólki Radzymińskiej uważa się za przełomowy moment Bitwy Warszawskiej, który przełamał impas odwrotu sił polskich. Pamięć o nim przetrwała nie tylko w łódzkiej przestrzeni miejskiej (gdzie jego imieniem nazwano jedną z ulic), ale także w literaturze – jego heroiczny czyn sławił m.in. Kornel Makuszyński w wierszu opublikowanym w 1920 roku na łamach gazety „Rzeczpospolita”, pisząc o nim jako o „Jasnym rycerzu”.
O, Narodzie mój! pioruny Na swą harfę nieśmiertelną Jak ogniste zawiąż struny I zaśpiewaj pieśń weselną! ………………………….. I zanim wysławisz wodze, Śpiewaj owym, co umarli, Co się na warszawskiej drodze Sercem w glinę ziemi wżarli, Wczepili się pazurami, I krzyczeli w głos oczyma: Jezu, zmiłuj się nad nami! I sercem strasznem olbrzyma I rozpaczą i szaleństwem, I widzącym krwawo mózgiem Jak kulą bili przekleństwem, A jak fala, co się wełni Szalem pian i krwawym bluzgiem, W wał wydęci—przystanęli, Aż się stali śmierci pełni… I ostatnim oczu błyskiem, Ponad śmiertelnem urwiskiem, Jako stróżowie anieli, Przez źrenic opary krwawe Cud swój ujrzeli—Warszawę! Niech pieśń twoja o nich będzie, Jako kielich, co krwią przelań: Oto przed niebieskie sędzię Święty wiedzie ich kapelan — A przed tron ich wiedzie boski, Jasny rycerz – Pogonowski.
Józef Kowalski Urodził się 2 lutego 1900 we wsi Wicyń (obecnie Smerekiwka, Ukraina) jako syn Wawrzyńca (1872–1932) i Heleny (1881–1936) Kowalskich. Krótko był strzelcem w armii austro-węgierskiej (wrzesień – listopad 1918). Od lutego 1919 żołnierz wojska polskiego. W 1920, w trakcie wojny polsko-bolszewickiej, walczył w 22 Pułku Ułanów Podkarpackich. Brał udział w Bitwie pod Komarowem niedaleko Zamościa, gdzie 31 sierpnia 1920 polska kawaleria rozbiła trzon sił Konarmii Budionnego. Konfrontacja ta była największym starciem konnicy w wojnie polsko-bolszewickiej i ostatnią wielką bitwą kawaleryjską w historii Europy.
Po wojnie ukończył kurs kawaleryjski w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Po jego ukończeniu zrezygnował z kariery wojskowej i powrócił do pracy na roli. Zmobilizowany w sierpniu 1939 r. do oddziału artylerii, brał udział w wojnie obronnej, a po rozbiciu jego pułku dostał się do niewoli. II wojnę światową spędził w niemieckim obozie pracy, skąd udało mu się uciec ze współwięźniem. Po zakończeniu wojny osiedlił się w Przemysławiu pod Krzeszycami. Tam pochował swoich najbliższych. Do 1993 prowadził gospodarstwo rolne. Gdy stan jego zdrowia się pogorszył, przekazał ziemię Skarbowi Państwa i 9 grudnia 1994 zamieszkał w Domu Pomocy Społecznej w Tursku. W dniu swoich 110. urodzin został uhonorowany Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Tego samego roku został mu nadany uchwałą Rady Miejskiej tytuł Honorowego Obywatela Radzymina.
Decyzją ministra obrony narodowej Tomasza Siemoniaka z 15 lutego 2012 Józef Kowalski został awansowany do stopnia kapitana Wojska Polskiego.
16 sierpnia 2012, dzień po 92. rocznicy Bitwy Warszawskiej, nadano mu tytuł honorowego obywatela Wołomina.
4 kwietnia 2013, Józefa Kowalskiego odwiedziła delegacja z Radzymina, podczas której otrzymał od gości okolicznościowy list oraz certyfikat nadający mu członkostwo w Stowarzyszeniu Miłośników Miasta Radzymin i Bitwy Warszawskiej 1920 roku, a sam przekazał prezesowi, Pawłowi Kozakiewiczowi symboliczne prawo do kultywowania pamięci o wydarzeniach z 1920 roku, w ramach czego przekazał na jego ręce ułańską szablę. 9 czerwca 2013 w Radzyminie przy Sanktuarium św. Jana Pawła II odbył się I Piknik Kawaleryjski im. kpt. Józefa Kowalskiego.
Zmarł 7 grudnia 2013, w wieku 113 lat. 11 grudnia 2013 pochowany został na cmentarzu w Krzeszycach.
Figurka Matki Bożej z Guadalupe, Rafael Ortega Porra, Hiszpania
Figurka wzorowana na rzeźbie Matki Bożej z drzewa cedrowego, znajdującej się w Guadalupe, w autonomicznej prowincji Hiszpanii – Estremadurze.
Krzyż lotaryński (Croix d’Anjou), Francja
Krzyż o podwójnych ramionach, na podstawie. Na pudełku wypisana dedykacja: CROIX D’ANJOU offerte a Sa Sainteté le Pape Jean-Paul II par le Conseil Général de Maine-et-Loire a l’occasion de la béatification des Martyrs d’Angers le 19 février 1984 [tłum. KRZYŻ LOTARYŃSKI ofiarowany przez Radę Generalną Maine i Loary z oka-zji beatyfikacji Męczenników z Angers 19 lutego 1984].
Krzyż z oryginalnym pudełkiem. Dołączone jest także potwierdzenie przyjęcia podarunku, podpisane: DZIWISZ, z datą 21 lutego 1984.
Tryptyk z Matką Boską Anielską
Inskrypcje na odwrocie wskazują, że tryptyk został ofiarowany Papieżowi podczas jego I pielgrzymki do Polski, w czasie wizyty w Częstochowie (4-6 czerwca 1979).
W części środkowej przedstawiona została figura Matki Boskiej Anielskiej z ołtarza głównego w Bazylice NMP Anielskiej w Dąbrowie Górniczej. Oryginalna figura wyrzeźbiona została w 1901 roku z drewna cyprysowego przez Baltazara J. Proszowskie-go i umieszczona w dąbrowskiej bazylice w 1904 roku.
2 sierpnia 1957 roku prymas Polski kard. Wyszyński ogłosił Matkę Bożą Anielską Patronką Dąbrowy Górniczej i Matką Zagłębia, a 19 maja 1968 roku prymas Stefan Wyszyński i ówczesny metropolita krakowski Karol Wojtyła koronowali łaskami słynącą figurę koronami papieża Pawła VI.
Maryja jest w płaszczu, koronie i z berłem na prawym ręku, jako Królowa Świata. Stoi na kuli ziemskiej i prawą nogą depcze, oplatającego kulę węża – symbol szatana. Obiema rękoma trzyma Dzieciątko w koronie i z jabłkiem królewskim na kolanach, które ma rozłożone i wzniesione ręce. Twarz Maryi jest lekko zwrócona w kierunku Dzieciątka.
Płaskorzeźba z Janem Pawłem II na tle Monte Cassino, Włochy
W centrum płaskorzeźby wizerunek Jana Pawła II ujęty w popiersiu, profilem. W lewej części na górze widoczny klasztor – opactwo benedyktyńskie.
Poniżej sentencja łacińska, która znajduje się na włoskim cmentarzu wojennym w Mignano Monte Lungo: MORTUI UT PATRIA VIVAT [tłum. którzy zginęli za ojczyznę, żyjął. W dolnym lewym rogu herb miasta Cassino (w polu tarczowym dziewięć gwiazdek po trzy w trzech rzędach).
Przy dolnej krawędzi napis: CASSINO – MONTECASSINO – PAPA GIOVANNI PAOLO II 18-5-1979. Data 18 maja nawiązuje do dnia zdobycia przez polskich żołnierzy wzgórza Monte Cassino. Do tego nawiązuje także umieszczony przy prawej krawędzi kształt bomby lotniczej z wypisanym na niej rokiem 1944.
Udział polskich żołnierzy z II Korpusu dowodzonego przez gen. Władysława Andersa w bitwie o Monte Cassino rozpoczął się 11 maja 1944 roku. 18 maja polscy żołnierze zdobyli wzgórze i opanowali ruiny klasztoru, gdzie zatknęli polską flagę.
Zdobycie wzgórza Monte Cassino stanowiło punkt kulminacyjny bitwy i ułatwiło aliantom zdobycie Rzymu.
Szkatuła z Ebensee z Maryjną symboliką, Austria
Drewniana polichromowana szkatuła. Na wieku od zewnątrz na górze napis AVE MARIA, nad nim Oko Opatrzności, poniżej w dużym czerwonym sercu wpisany herb papieski i figura Maryi Królowej z Jezusem na rękach i podpisem: SALVE REGINA. Na czterech bokach szkatuły wypisane sławne miejsca Maryjnego kultu: CZESTOCHOWSKA, LOURDES, FATIMA, LA SALETTE. Na wewnętrznej stronie wieka centralny punkt stanowi duże, czerwone serce, w które wpisany jest herb austriackiego miasta Ebensee, a dookoła nazwy miejsc, związanych z kultem Maryjnym: Mariazell, Siena, Asyż, Padwa, Syrakuzy, Montichiari, Paryż, Avila, Lisieux, Le Mont, Maria Schutz, Saint Michel.
Buty Jana Pawła II z czerwonej skóry, Stanisław Żmija
Stanisław Żmija, szewc ze Stanisławia Dolnego (koło Kalwarii Zebrzydowskiej) od 1982 roku szył buty dla Jana Pawła II, w różnych fasonach i kolorach. Pierwsze buty podarował Ojcu św. 10 października 1982 roku, kiedy przyjechał do Rzymu na kanonizację o. Maksymiliana Kolbe.
Ta para butów, jako dar dla Sanktuarium św. Jana Pawła II w Radzyminie, jest pierwszą, jaką szewc S. Żmija wykonał po śmierci Papieża – i jak mówi – ostatnią.
Replika Dzwonu św. Patryka i jego świątyni, wyk. Fergus O’Farrell Studios, Irlandia
Dzwon i świątynia („The Bell of St. Patrick and its shrine”) oryginalnie znajdują się w Narodowym Muzeum Irlandii w Dublinie. Dzwon uznawany za własność św. Patryka, którego używał podczas swojej działalności misyjnej, po jego śmierci jedna z relikwii świętego. Świątynia jako rodzaj relikwiarza dla dzwonu, powstała w Armagh ok. 1100 roku.
Replika Dzwonu św. Patryka i jego świątyni w drewnianym opakowaniu została podarowana Janowi Pawłowi II przez zespół irlandzkich linii lotniczych Aer Lingus, w podziękowaniu za okazany honor podróżowania tymi liniami w czasie swojej 3. pielgrzymki do Irlandii i USA 29 września – 1 października 1979 roku.
Drewniany kielich i patena głęboka z Iquitos , Peru
Komplet naczyń liturgicznych ofiarowany Papieżowi podczas jego wizyty 5 lutego 1985 roku w Peru w mieście Iquitos, położonym w Puszczy Amazońskiej, gdzie spotkał się ze społecznością indiańską.
Wizyta była częścią 25. podróży apostolskiej Jana Pawła II do krajów Ameryki Południowej w dniach 26 stycznia – 6 lutego 1985.
Kielich z pateną, Domingo Antonio Montesanto, Hiszpania
Naczynia liturgiczne wykonane na pamiątkę pielgrzymki Jana Pawła II do Argentyny, która odbyła się w dniach 11-12 czerwca 1982 roku.
Na czaszy kielicha znajduje się relief z wizerunkiem twarzy Chrystusa. Na patenie umieszczone są wizerunek Jana Pawła II, kształt Argentyny i napis: POR LA JUSTA PAZ [tłum. Dla sprawiedliwego pokoju].
Kielich z czarą na płaskorzeźbionym trzonie ze św. Barbarą i górnikami , P. (?) Niechcioł
Na wydłużonym trzonie kielicha z jednej strony widać postać kobiecą, prawdopodobnie jest to św. Barbara – patronka górników. Nie ma charakterystycznych dla świętej atrybutów: miecza i kielicha z Hostią, ale jest w wianku i welonie, w prawej, wzniesionej ręce trzyma gałązkę palmy lub pióro; w lewej górniczą latarkę. Przed nią klęczy górnik, ze złożonymi rękoma, w błagalnej postawie.
Na drugiej stronie górnik z wzniesionymi do góry rękoma. Na czaszy kielicha z jednej strony Chrystogram (monogram IHS), a z drugiej napis: Górnicy Śląska Papieżowi Janowi Pawłowi II 1979.
Krzyż na podstawce w kształcie Polski
Metalowy krzyż w kolorze czarnym, o niesymetrycznym kształcie, lekko rozszerzający się na dole, z cienką białą linią przez środek ramion. Umieszczony jest na podstawie w kształcie Polski, na której przytwierdzona jest tabliczka z dedykacją: Umiłowanemu Ojcowi Świętemu z okazji pobytu na ojczystej ziemi młodzież pracująca Nowej Huty, Kraków 8.VI.1979 r.
Skrzynka od górników z Bovegno, Włochy
Skrzynka składa się z drewnianej podstawy, w której umieszczone są dwie metalowe lampy górnicze (niebieskie) oraz dwie kamienne bryłki. Na skrzynce tabliczka z dedykacją: I MINATORI di BOVEGNO RICONOSCENTI A PAOLO VI PER L’IN-CONTRO AVVENUTO IN MINIERA NELL’ ANNO DEL SIGNORE 1959 OGGI 26-9-1982 INCONTRANDO GIOVANNI PAOLO II IN VISTA PASTORALE A BRESCIA FEDELMENTE OFFRONO [tłum. Górnicy z Bovegno wdzięczni Pawłowi VI za spotkanie, które miało miejsce w kopalni w Roku Pańskim 1959. Dziś 26-9-1982 spotykając Jana Pawła II podczas wizyty pasterskiej w Brescii wiernie ofiarujemy].
Pamiątkowe klucze przekazywane Janowi Pawłowi II z miejsc, które odwiedzał
Biblioteka
Zbiór następujących ksiąg:
Aleksandra Zapotoczny, Nasz Papież. Świadkowie świętości Jana Pawła II”, Częstochowa 2011
Beatificazione di Giovanni Paolo II. Piazza San Pietro. 1 Maggio 2011″, Watykan 2011
Blogosławiony” numer specjalny „L’Osservatore Romano”, Watykan 2011
Blogosławiony, który idzie w imię Pańskie. Pamiątka beatyfikacji Jana Pawła II 1 maja 2011- Diecezja Warszawsko-Praska”, Radzymin 2011
Celebrazione Eucaristica di Ringraziamento per la Beatificazione di Giovanni Paolo 11. Sommo Pontefice 2 Maggio 2011″, Watykan 2011
Jan Korcz, „Miejsca święte w Polsce łaskami i cudami słynące”, tom III, Warszawa 2006
Jan Paweł II, „Dzieła zebrane”, tom I-XVI, Kraków 2006-2009
Jan Paweł II w trosce o trzeźwość człowieka, praca zbiorowa pod red. Mariana Piotra Romaniuka, Warszawa 2008
Miejsca papieskie. Praktyczny przewodnik: ponad 60 miejscowości, które odwiedził Jan Paweł II – ponad 400 fotografii”, Warszawa 2008
Polska szlakiem Jana Pawła II. Jan Paweł II – cytaty. Adam Bujak – fotografie”, Kraków 2008
W pielgrzymce do ojczystej ziemi. Jan Paweł II w Polsce. 2 czerwca – 10 czerwca 1979″, red. Zenon Pasierb SAC, Józef Sadzik SAC, Danuta Szumska, Paryż, Éditions du Dialogue, 1980
Książeczki wydawane przez Urząd Papieskich Celebracji Liturgicznych (wł. Ufficio delle Celebrazioni Liturgiche del Sommo Pontefice) z porządkiem ceremonii i liturgii podczas kanonizacji, beatyfikacji, świąt i innych uroczystości w okresie pontyfikatu Jana Pawła II, 67 egzemplarzy, Watykan 1984-2005
Pamiątkowy medal miasta Radzymin wybity z inicjatywy Towarzystwa Przyjaciół Radzymina
Dar Małgorzaty Dyniewicz z 2013 roku.
Medal pamiątkowy z Matką Boską Częstochowską i Janem Pawłem II
Dar z 2013 roku Pawła Kozakiewicza i Janusza Śledzia ze Stowarzyszenia Miłośników Radzymina i Bitwy Warszawskiej 1920.
Medal upamiętniający kanonizację Jana XXIII i Jana Pawła II z 27 kwietnia 2014 roku, Daniel Longo
Dar o. Krzysztofa Wieliczko, administratora Watykańskiej Fundacji Jana Pawła II z 2014 roku.
Kolekcjonerskie monety „radzymiry” bite z okazji XI rocznicy wizyty Jana Pawła II w Radzyminie oraz 90. rocznicy Bitwy Warszawskiej
Dar Zbigniewa Piotrowskiego, burmistrza Radzymina.
„Radzymir 1920”, mosiądz złocony 24-k, śr. 3,8 cm, nr inw. SJP-N 1/1
„Radzymir 40”, srebro, pr. 500, śr. 3,2 cm, nr inw. SJP-N 1/2
Portret Jana Pawła II z wizyty w Radzyminie, wyk. Pracownia Rzemiosł Artystycznych TOMAR
Dar Krystyny i Piotra Sobczaków z 2012 roku.
Portret wykonany na podstawie charakterystycznego zdjęcia z wizyty Jana Pawła II w Radzyminie 13 czerwca 1999 roku na „Cmentarzu Poległych 1920 roku, kiedy to Papież uchwycony jest podczas krótkiej modlitwy na klęczniku, na którym ułożone były chabry. Na płaskorzeźbie Jan Paweł II ujęty w popiersiu, ze złożonymi rękami, pochylony nad bukietem kwiatów.
Płaskorzeźba powstała z okazji 10. rocznicy wizyty Ojca św. w Radzyminie.
Zdjęcia z wizyty Jana Pawła II w Radzyminie, Tadeusz Kulesza
Kolekcja zdjęć dokumentujących wizytę Jana Pawła II 13 czerwca 1999 roku w Radzyminie, mieście „Cudu nad Wisłą.
Papież podczas swojej VII pielgrzymki do Polski odwiedził „Cmentarz Poległych w 1920 roku” w Radzyminie. Na cmentarzu spotkał się z duchowieństwem, zebranymi gośćmi, ale przede wszystkim z weteranami walk z 1920 roku.
To wielkie wydarzenie w historii Radzymina, które dalej wspominamy.
Tkanina z piosenką „Modlitwa za Ojca Świętego”, br. Bronisław Kawecki OFM
Na czerwonej tkaninie wyhaftowana pięciolinia z nutami i słowa:
Z woli Twej Boskiej z ludu polskiego wybrałeś Panie Ojca Świętego wiedziesz go Boże najcięższą z dróg przeto wspomagaj by iść nią mógł. Usłysz o Panie głos ludu Twego pokornej prośby wysłuchać chciej strzeż i chroń Jana Pawła Drugiego w swojej opiece zawsze go miej. Niech Matka Twoja nasza Królowa Ojca Świętego w zdrowiu zachowa by nie zabrakło mu nigdy sił by jak najdłużej opoką był.
Sztandar Akcji Katolickiej z Radzymina
Dar z 2011 roku opiekunów sztandaru, którymi są: Józefa i Jan Kobusowie, Elżbieta i Paweł Dąbrowscy, Krystyna i Janusz Rasińscy, Elżbieta i Grzegorz Jeleń, Elżbieta Wołynko, Andrzej Pawlak, Halina i Roman Szczypkowscy, Hanna i Mirosław Mata, Barbara i Marian Skarżyccy.
Na jednej stronie płata sztandaru wizerunek Chrystusa Króla, ujęty w półpostaci, trzyma berło i jabłko królewskie. Nad wizerunkiem napis AKCJA KATOLICKA, zaś pod: KATOL. STOWARZYSZENIE MĘSKIE W PARAFII SWIĘTEGO JANA W RADZYMINIE 1928 1934.
Rok 1928 nawiązuje do daty określenia programu Akcji przez papieża Piusa XI, a 1934 to rok powołoania Stowarzyszenia. Daty przedzielone są godłem stowarzyszenia.
Na drugiej, niewidocznej stronie płata sztandaru natomisat wizerunek św. Józefa z Dzieciątkiem Jezus i podpisem: SWIĘTY JÓZEFIE PATRONIE RODZIN CHRZEŚCIJAŃSKICH MÓDŁ SIĘ ZA NAMI.
Metalowe godło KSM stanowi także głowicę drzewca sztandaru.
Sztandar pobłogosławił Jan Paweł II 3 maja 2000, kiedy na spotkaniu z Ojcem św. była delegacja radzymińskiej Akcji Katolickiej.
W 2012 poddano sztandar renowacji, co upamiętnia napis: ODNOWIĆ WSZYSTKO W CHRYSTUSIE 2012.
