Tag: Ukraina

  • Pamiątki wota Ojca Marcina Sylwana Wilkowskiego

    Pamiątki wota Ojca Marcina Sylwana Wilkowskiego

    Sylwan Wilkowski służył jako kapelan na Donbasie podczas wojny Ukraińsko-Rosyjskiej.

    Legitymacja wydana 19 stycznia 2017 roku przez Wszechukraińskie Stowarzyszenie „Krajina”, potwierdzająca przyznanie Orderu „Jedność i Wola” (Орден «Єдність та воля») dla kapelana organizacji uczestników operacji antyterrorystycznej (ATO), o. Marcina Wilkowskiego, na wniosek Metropolii Tarnopolsko-Zborowskiej Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego. Sam order ma formę krzyża w jasnych barwach z centralnie umieszczonym Trójzębem na niebieskim tle oraz inskrypcją „Za krew i sławę narodu”. Drugie odznaczenie przedstawia czerwoną tarczę zwieńczoną krzyżem z wizerunkiem św. Jerzego walczącego ze smokiem w otoczeniu wieńca, co symbolizuje męstwo oraz opiekę duchową. Zbiór dopełnia pozłacany medal pamiątkowy z napisem „Z nami Bóg i Ukraina” (З нами Бог і Україна), ozdobiony wizerunkiem Obrazu Chrystusa Nieuczynionego Ręką (Acheiropoietos) i zawieszony na wstążce w barwach niebiesko-czerwono-żółtych.

  • Książeczka wojskowa oraz pamiątki, krzyż, różaniec, zdjęcia po żołnierzu 72. Pułku Piechoty po Władysławie Szlakiewiczu

    Książeczka wojskowa oraz pamiątki, krzyż, różaniec, zdjęcia po żołnierzu 72. Pułku Piechoty po Władysławie Szlakiewiczu

    Przedstawiony zespół pamiątek i dokumentów stanowi osobiste świadectwo życia oraz służby Stanisława Szlakiewicza – żołnierza Wojska Polskiego, uczestnika walk o niepodległość i granice II Rzeczypospolitej. Stanisław Szlakiewicz urodził się 11 kwietnia 1903 roku w Odrowążu. Jako młody ochotnik wstąpił w szeregi Wojska Polskiego już na początku 1919 roku, biorąc czynny udział w konflikcie polsko-ukraińskim oraz w wojnie polsko-bolszewickiej, w tym podczas ciężkich walk pod Ulejowem, gdzie został ranny.

    Sercem kolekcji jest oryginalna książeczka wojskowa oraz przedwojenny dokument tożsamości ze zdjęciem i szczegółowym rysopisem. Zapisy w dokumentacji skrupulatnie dokumentują szlak bojowy, odbyte ćwiczenia rezerwy oraz późniejszy przydział m.in. do 72. Pułku Piechoty. Materiały te pozwalają precyzyjnie odtworzyć przebieg jego służby oraz obowiązków obronnych wykonywanych na rzecz Ojczyzny w okresie międzywojennym.

    Uzupełnieniem dokumentacji urzędowej są unikalne, osobiste artefakty towarzyszące żołnierzowi na co dzień. Wśród nich znajduje się prosty, metalowy scyzoryk, a także drewniany krzyżyk i różaniec, będące wymownym symbolem wiary i duchowego oparcia w trudnych chwilach. Dopełnieniem całości jest odręczna relacja spisana przez córkę, Stanisławę, stanowiąca poruszające hołd dla postawy, humoru i prawości jej ojca, który zmarł 27 października 1972 roku w Szczebrzeszynie.

  • Rzeźba Józefa Piłsudskiego

    Rzeźba Józefa Piłsudskiego

    Józef Piłsudski, Ojciec Polskiej Niepodległości, Naczelnik Państwa, Wódz naczelny Podczas Wojny polsko-ukraińskiej i Przewodniczący Rady Obrony Państwa. Pierwszy Marszałek Polski.

    Ta figura przedstawia Józefa Piłsudskiego, kluczową postać w historii Polski, który odegrał fundamentalną rolę w odzyskaniu niepodległości w 1918 roku. Jego liczne tytuły, wymienione w powyższym tekście, podkreślają jego ogromny wpływ na losy kraju zarówno w sferze wojskowej, jak i politycznej. Pomnik ten stanowi wyraz szacunku i pamięci dla jego zasług w budowaniu niepodległej Polski.

  • Portret Józefa Kowalskiego

    Portret Józefa Kowalskiego

    Józef Kowalski Urodził się 2 lutego 1900 we wsi Wicyń (obecnie Smerekiwka, Ukraina) jako syn Wawrzyńca (1872–1932) i Heleny (1881–1936) Kowalskich. Krótko był strzelcem w armii austro-węgierskiej (wrzesień – listopad 1918). Od lutego 1919 żołnierz wojska polskiego. W 1920, w trakcie wojny polsko-bolszewickiej, walczył w 22 Pułku Ułanów Podkarpackich. Brał udział w Bitwie pod Komarowem niedaleko Zamościa, gdzie 31 sierpnia 1920 polska kawaleria rozbiła trzon sił Konarmii Budionnego. Konfrontacja ta była największym starciem konnicy w wojnie polsko-bolszewickiej i ostatnią wielką bitwą kawaleryjską w historii Europy.

    Po wojnie ukończył kurs kawaleryjski w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Po jego ukończeniu zrezygnował z kariery wojskowej i powrócił do pracy na roli. Zmobilizowany w sierpniu 1939 r. do oddziału artylerii, brał udział w wojnie obronnej, a po rozbiciu jego pułku dostał się do niewoli. II wojnę światową spędził w niemieckim obozie pracy, skąd udało mu się uciec ze współwięźniem. Po zakończeniu wojny osiedlił się w Przemysławiu pod Krzeszycami. Tam pochował swoich najbliższych. Do 1993 prowadził gospodarstwo rolne. Gdy stan jego zdrowia się pogorszył, przekazał ziemię Skarbowi Państwa i 9 grudnia 1994 zamieszkał w Domu Pomocy Społecznej w Tursku. W dniu swoich 110. urodzin został uhonorowany Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Tego samego roku został mu nadany uchwałą Rady Miejskiej tytuł Honorowego Obywatela Radzymina.

    Decyzją ministra obrony narodowej Tomasza Siemoniaka z 15 lutego 2012 Józef Kowalski został awansowany do stopnia kapitana Wojska Polskiego.

    16 sierpnia 2012, dzień po 92. rocznicy Bitwy Warszawskiej, nadano mu tytuł honorowego obywatela Wołomina.

    4 kwietnia 2013, Józefa Kowalskiego odwiedziła delegacja z Radzymina, podczas której otrzymał od gości okolicznościowy list oraz certyfikat nadający mu członkostwo w Stowarzyszeniu Miłośników Miasta Radzymin i Bitwy Warszawskiej 1920 roku, a sam przekazał prezesowi, Pawłowi Kozakiewiczowi symboliczne prawo do kultywowania pamięci o wydarzeniach z 1920 roku, w ramach czego przekazał na jego ręce ułańską szablę. 9 czerwca 2013 w Radzyminie przy Sanktuarium św. Jana Pawła II odbył się I Piknik Kawaleryjski im. kpt. Józefa Kowalskiego.

    Zmarł 7 grudnia 2013, w wieku 113 lat. 11 grudnia 2013 pochowany został na cmentarzu w Krzeszycach.

  • Płaskorzeźba z wizerunkiem Jana Pawła II – Jack Gbur | Stany Zjednoczone

    Płaskorzeźba z wizerunkiem Jana Pawła II – Jack Gbur | Stany Zjednoczone

    Jack Gbur przygotował ów portret z myślą o przekazaniu go kościołowi w Cleveland, ale ostatecznie przekazał go jako dar dla Ojca św. przy okazji wizyty apostolskiej w Filadelfii (USA) 3 października 1979.

    Papież ujęty w półpostaci, ubrany w ornat, paliusz i mitrę, w lewej ręce trzyma pastorał, a prawą wznosi w geście błogosławieństwa.

    Na dole przy lewej krawędzi podpis autora: JACK GBUR. Autor, urodzony 10 czerwca 1909 roku na farmie w Ohio w USA, pochodzi z wielodzietnej rodziny ukraińskich emigrantów.

  • Obraz pt. „Dobry Pasterz” | ZSRR

    Obraz pt. „Dobry Pasterz” | ZSRR

    Dar dla Jana Pawła II z września 1987 roku z okazji VI Kongresu Laikatu Kościoła Ukraińskiego i rozpoczęcia Jubileuszu Millennium Chrztu Rusi-Ukrainy.

    Wizerunek Dobrego Pasterza wyhaftowała ukraińska kobieta, więzień sumienia w sowieckim łagrze. Używała do tego nici wyciąganych z własnej odzieży. Tkaninę udało się potajemnie wydostać z obozu i wywieźć z ZSRR, potem trafiła na Zachód.

    Napis na ramce:

    LITONA BUON PASTORE, CA 1955. Ricamata da Donne Ucraine Prigioniere di Coscenza nel Gulay Sovietico